Kişisel Verimlilik Sanatı

Zihin, Beden, Ruh, Denge

Endişelerle Başetmek

Bir zürafa niçin endişelenir?

  1. Karnının acıkması
  2. Aslanlara yem olmak

untitled-9 untitled-11

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu iki endişenin ortak özellikleri şunlar:

  1. Son derece gerçek. Çünkü zürafa bir tehlike algıladığı için veya aç olup, şu anda yiyeceği bir şey olmadığı için endişeleniyor.
  2. Şu anda yaşanıyor. Zürafa “ileride aslanlara yem olur muyum acaba?” veya “önümüzdeki kış aç kalır mıyım?” diye düşünmez. Şu anda aslan görmüştür veya şu anda karnı acıkmıştır.

Peki, zürafa bu durumda ne yapar?

  1. Hemen yiyecek aramaya başlar
  2. Kaçar

Yani hemen bir aksiyon alır.

untitled-10 untitled-12

 

 

 

 

 

 

Şimdi gelelim insana. Acaba milyonlarca yıl önce ilk insanlar neden endişeleniyordu? Muhtemelen zürafanın endişelerinden çok farklı değildi.

  • İnsanların bir arada yaşamaya başlaması
  • Tarım ile uğraşması
  • Paranın ortaya çıkması
  • Toplumlar arasında sınıfların oluşması
  • Aile yapısının değişmesi
  • “Materyalizm”in aşırı kök salması
  • Popüler kültürün insanlarda yarattığı yanlış algılar
  • Sahip olmakla mutlu olunabileceği algısı
  • Popüler kültürün yarattığı rol modellerin insanlara çok mutlu ve mükemmelmiş gibi sunulması

ve sayabileceğimiz bir çok nedenlerle insanların endişe düzeyi arttı ve endişeleri ilk insanların endişelerinden çok farklılaştı.

Peki ne yapabiliriz?

  1. Kabullenmek: İnsanlığın 2-3 milyon yıllık gelişiminde yukarıda saydığımız nedenlerin bazılarından kaynaklanan endişelerle baş etme süreci sadece son 50-60 yıldan beri süregelmektedir. İnsan’ın beyin gelişimi modern çağın yarattığı problemelere henüz tam olarak adapte olamamıştır. Bunu bilmek ve kabullenmek şahsen ben de bir rahatlama yaratıyor.
  2. Şu an ne yapabilirim?: Herhangi bir şeyden endişelendiğimde kendime hep bu soruyu soruyorum. “Şu an ne yapabilirim?” Örneğin çocuğumun geleceği için endişeleniyorsam hemen aklıma gelen çözüm “onun için aylık birikimler yapmaya başlamak” oluyor. Ancak biraz daha düşündüğümde gerçek çözümün “onu kendi ayakları üzerinde duran ve kendine güvenen bir birey olarak yetiştirmek” olduğunu görüyorum. Bunu nasıl yapabileceğimi düşündüğümde ben “böyle bir insan olup ona rol model olduğumda, bunu başarabileceğimi” anlıyorum.
  3. Eğer şu anda yapabileceğim bir şey yoksa (ki çoğu zaman vardır) veya her şeyi yaptım ve bir işe yaramadıysa birinci maddeye dönüyorum.
  4. Biraz analiz ettiğimde bazı endişelerimin gerçek olmadığını veya gerçekleşme şansının düşük olduğunu görüyorum. O yüzden sadece sadece bugünün konusu olan gerçeklere endişelenip diğerleri için endişelenmeyi ertelemeye çalışıyorum
  5. Stanford Üniversitesinde yapılan bir çalışmada bir kazada bir organını kaybeden veya felç geçiren insanlar en fazla iki yıl içerisinde eski mutluluk düzeylerine dönüyorlar. Çünkü insanın çok iyi çalışan bir psikolojik bağışıklık sistemi vardır. Ayrıca yapılan çalışma göstermiş ki bu insanlar kaza geçirmeden önce yapmayı sevdikleri şeylerin %90’nı kazadan sonra yapabiliyorlar. Yani endişelendiğimiz şey gerçekleşse bile bizim bütün hayatımızı karartmıyor.

Özetle biz ne iş yapıyor olursak olalım, nefes aldığımız anda olabilirsek orada hiç bir endişe, kaygı ve pişmanlık yoktur.

Çizimler:Hakan Gökbayrak

About Hakan Gökbayrak

“Kişisel Verimliliğinizi Arttıracak 10 Alışkanlık” e-kitabıma ücretsiz sahip olmak için lütfen üye olun.